Erzincan’ın Tercan ilçesinde yer alan Mama Hatun Türbesi, mimarisi kadar dramatik aşk hikâyesiyle de dikkat çekiyor. Bir mimarın umutsuz aşkı, tarihe dokunan taşlarda hâlâ hissediliyor.
Erzincan’ın Tercan ilçesinde bulunan ve Anadolu’nun en etkileyici yapılarından biri olarak kabul edilen Mama Hatun Türbesi, yalnızca taş işçiliği ve mimarisiyle değil, aynı zamanda yüzyıllardır anlatılan hüzünlü bir aşk hikâyesiyle de dikkat çekiyor.
12. yüzyılda Saltuklu Beyliği döneminde hüküm süren ve Anadolu’nun güçlü kadın liderlerinden biri olarak bilinen Mama Hatun, kendi adını taşıyan bir külliye ve türbe inşa ettirmek ister. Dönemin en yetenekli mimarlarından biriyle çalışmaya karar verir. İnşaat süreci boyunca projeyi bizzat yakından takip eden Mama Hatun, sık sık şantiyeye giderek yapılan çalışmaları yerinde denetler.
Zamanla, genç mimar bu asil kadına karşı derin duygular beslemeye başlar. Türbe tamamlandığında cesaretini toplayarak Hatun’a evlenme teklif eder. Ancak Mama Hatun, hem halkın beklentilerini hem de beyliğin geleneklerini düşünerek bu teklifi geri çevirir. Yine de onu incitmeden, duygularının karşılıksız olduğunu anlatmak ister.
Bu amaçla saray mutfağından kırk adet yumurta getirtilmesini ister. Genç mimardan hepsini bir oturuşta yemesini ister. Mimar bu garip isteği sorgulamadan yerine getirir. Ardından Mama Hatun ona şu anlamlı sözlerle seslenir:
“Bu yumurtalar gibi, insanların da dışı farklı olsa da içi aynıdır. Ama bizler farklı dünyaların insanlarıyız. Aramızda aşılması imkânsız duvarlar var. Bu yüzden gönül yolunu başka yerde aramalısın.”
Bu sözlerle derinden sarsılan genç mimar, duygularının karşılıksız kalmasına dayanamaz. Elindeki külüngü göğe fırlatır ve başına düşmesine izin vererek yaşamına oracıkta son verir.
Bugün ziyaretçilerini hem mimari bir başyapıt hem de dokunaklı bir efsanenin izleriyle karşılayan Mama Hatun Türbesi, tarih boyunca aşkın, reddedilişin ve fedakârlığın sembolü olmayı sürdürüyor.
